Görüntüleme: 0 Yazar: Site Editörü Yayınlanma Tarihi: 2026-08-12 Kaynak: Alan
NMC kese hücreleri, yüksek enerji yoğunluğunu hafif, yerden tasarruf sağlayan bir formatla birleştirerek onları elektrikli araçlar, drone'lar, robotlar, endüstriyel ekipmanlar, denizcilik sistemleri ve özel pil paketleri için uygun hale getiriyor.
Bununla birlikte, NMC katot kimyasını açıklarken, 'kese' hücre formatını açıklamaktadır. Her iki terim de tek başına doğru voltaj sınırlarını belirlemez. Nominal voltaj, maksimum şarj voltajı, deşarj kesme voltajı, akım limitleri ve sıcaklık limitleri her zaman seçilen hücre için onaylı veri sayfasından onaylanmalıdır.
Birçok geleneksel NMC/grafit hücre için nominal voltaj yaklaşık 3,6V ila 3,7V'tur, şarj voltajı hedefi genellikle 4,20V'dur ve belirtilen deşarj sonu voltajı genellikle 2,5V ila 3,0V arasındadır. Bunlar tipik değerlerdir; her NMC kese hücresi için evrensel ayarlar değildir.
Tipik bir NMC kese hücresinin nominal voltajı yaklaşık 3,6V ile 3,7V arasındadır.
Birçok standart NMC/grafit hücre, 4,20V CC/CV şarj profili kullanır, ancak kesin sınırın hücre veri sayfasından gelmesi gerekir.
Belirtilen deşarj kesme değeri, hücre tasarımına ve test koşullarına bağlı olarak genellikle 2,5V ile 3,0V arasındadır.
BMS koruma eşikleri, normal çalışma hedefleri değil, acil durum koruma sınırlarıdır.
Yük altındaki hücre voltajı, iç ve bağlantı direnci nedeniyle açık devre voltajından düşüktür.
Çalışma sırasında doğru Şarj Durumu tahmini için voltaj tek başına yeterli değildir.
Üst şarj voltajını düşürmek veya işletim SOC penceresini daraltmak servis ömrünü uzatabilir ancak sonuç hücreye ve uygulamaya özeldir.
Aşağıdaki değerler ön sistem planlaması için faydalıdır ancak üreticinin veri sayfasının yerine geçmemelidir.
| Parametre | Tipik Referans Aralığı | Mühendislik Kullanımı |
|---|---|---|
| Nominal voltaj | 3,6V–3,7V | Paket voltajı ve ön enerji hesaplamaları |
| Şarj voltajı hedefi | Genellikle 4,20V | Şarj cihazı CC/CV ayarı |
| Deşarj sonu voltajı | Genellikle 2,5V–3,0V | Kapasite testi ve alt çalışma limiti |
| Yüksek hücre uyarısı | Uygulamaya özel | Şarj akımı azaltma veya kullanıcı uyarısı |
| Hücre aşırı gerilim koruması | Veri sayfası ve tolerans bazlı | Acil şarj bağlantısının kesilmesi |
| Düşük hücre uyarısı | Uygulamaya özel | Güç azalması veya düşük pil uyarısı |
| Hücre düşük gerilim koruması | Veri sayfası ve yük tabanlı | Acil deşarj bağlantısının kesilmesi |
Bazı NMC hücreleri bu tipik değerlerin dışında voltaj limitleri kullanır. Yüksek gerilim hücre tasarımları, güç hücreleri ve enerji hücreleri aynı nominal kapasiteyi paylaşsalar bile farklı gereksinimlere sahip olabilirler.
Nominal voltaj, hücre tanımlaması, paket hesaplamaları ve enerji tahmini için kullanılan temsili bir ortalama çalışma voltajıdır. Hücrenin tüm deşarj döngüsü boyunca koruduğu voltaj değildir.
Tamamen şarj edilmiş bir geleneksel NMC hücresi 4,20V civarında başlayabilir ve daha sonra enerji kesildikçe yavaş yavaş düşebilir. Ölçülen voltaj şunlardan etkilenir:
Şarj Durumu
Şarj veya deşarj akımı
Hücre sıcaklığı
Hücre direnci
Hücre yaşı ve Sağlık Durumu
Şarj veya deşarjdan sonra dinlenme süresi
Ön enerji hesaplaması için:
Hücre enerjisi (Wh) ≈ nominal voltaj (V) × kapasite (Ah)
Örneğin, 3,7V değerindeki 76Ah'lik bir hücrenin tahmini nominal enerjisi şu şekildedir:
3,7V × 76Ah = 281,2Wh
Bu nominal bir hesaplamadır. Gerçek kullanılabilir enerji, tam voltaj eğrisine, akıma, sıcaklığa ve sistemin üst ve alt voltaj sınırlarına bağlıdır.
Seri bağlanan hücreler voltajı artırır. Paralel bağlanan hücreler kapasiteyi ve akım kapasitesini arttırır.
Bir hücre veri sayfasında şunu belirtiyorsa:
Nominal voltaj: 3,7V
Şarj voltajı limiti: 4,20V
Deşarj sonu voltajı: 2,75V
Bir 14S paketinde şunlar bulunur:
Nominal paket voltajı: 14 × 3,7V = 51,8V
Maksimum şarj voltajı: 14 × 4,20V = 58,8V
Veri sayfası tabanlı deşarj sonu voltajı: 14 × 2,75V = 38,5V
Nihai ekipman, yalnızca reklamı yapılan nominal voltajda değil, tüm paket voltajı aralığında doğru şekilde çalışmalıdır.
Motor kontrolörleri, invertörler, DC/DC dönüştürücüler, kontaktörler, sigortalar, kapasitörler ve ön şarj devrelerinin tümü maksimum paket voltajına göre kontrol edilmelidir. Alt çalışma sınırı aynı zamanda tepe akım talebi sırasındaki gerilim düşüşünü de hesaba katmalıdır.
Birçok geleneksel NMC kese hücresi, 4,20 V sabit akım/sabit voltaj şarj profili kullanır.
Sabit akım aşamasında şarj cihazı, hücre voltajı yükselirken izin verilen şarj akımını sağlar. Paket, şarj cihazının voltaj hedefine ulaştığında şarj işlemi sabit voltaj aşamasına girer.
Sabit voltaj aşamasında şarj cihazı hedef voltajı korurken şarj akımı yavaş yavaş azalır. Akım, hücre üreticisi tarafından belirtilen değere ulaştığında veya onaylanmış başka bir sonlandırma koşulu karşılandığında şarj işlemi sona ermelidir.
Tam şarj profili şunları tanımlamalıdır:
Maksimum şarj akımı
Maksimum hücre ve paket voltajı
Sabit voltaj hedefi
Şarj sonlandırma akımı
Maksimum şarj süresi
İzin verilen şarj sıcaklığı aralığı
Yeniden şarj etme veya kurtarma koşulları
BMS normal şarj kontrol cihazı olarak kullanılmamalıdır. Şarj cihazının voltajı ve akımı doğru şekilde düzenlemesi gerekirken BMS, şarj cihazının veya sistem kontrolünün arızalanması durumunda bağımsız koruma sağlar.
HAYIR.
Birçok NMC/grafit hücre için 4,20V şarj hedefi yaygındır ancak evrensel değildir. Farklı elektrot formülasyonları ve hücre tasarımları, farklı maksimum şarj voltajlarını kullanabilir.
BMS aşırı gerilim eşiği, onaylanmış hücre spesifikasyonundan seçilmeli ve aşağıdakilerle koordine edilmelidir:
Şarj cihazı voltaj toleransı
BMS voltaj ölçüm doğruluğu
Kablolama ve algılama hatası
Algılama gecikmesi
Hücre dengesizliği
Sıcaklık
Gerekli güvenlik marjı
Her NMC BMS'nin 4,25V'ye ayarlanması gibi tek bir evrensel değerin yayınlanması önerilmez. Bir hücre için kabul edilebilir olan değer, diğerinin izin verilen voltajını aşabilir.
Deşarj sonu voltajı, tanımlanmış test koşulları altında nominal kapasiteyi ölçerken üretici tarafından kullanılan düşük voltajdır.
NMC hücreleri için bu değer genellikle yaklaşık 2,5V ile 3,0V arasındadır, ancak kesin sayı hücre tasarımına göre değişebilir. Otomatik olarak normal günlük çalışma hedefi haline gelmemelidir.
Minimum veri sayfasına yakın çalışmak, biraz daha fazla ölçülen kapasite sağlayabilir ancak aynı zamanda şu sonuçlara da yol açabilir:
Yük altında daha büyük voltaj düşüşü
Düşük sıcaklıklarda düşük voltajın erken kapanması
Deşarjın sonuna doğru azaltılmış güç
Hücre dengesizliğine karşı artan hassasiyet
En zayıf seri hücrenin aşırı deşarj olma riski daha yüksektir
Hizmet ömründe olası azalma
Sürekli veya şiddetli aşırı deşarj, elektrotlara ve katı-elektrolit ara fazına zarar verebilir. Seri bağlı bir pakette, zayıf bir hücre tükendikten sonra devam eden akım, o hücreyi tersine çevirebilir. Şiddetli aşırı deşarj koşulları altında, bakır akım toplayıcıda çözünme ve dahili kısa devre mekanizmaları meydana gelebilir.
Bu nedenle BMS, bir hücrenin izin verilen alt sınırın ötesinde kalmasından önce yükün bağlantısını kesmelidir.
Yük altında ölçülen hücre voltajı, hücrenin serbest açık devre voltajından daha düşüktür. Bu farka genellikle voltaj düşüşü denir.
Basitleştirilmiş bir tahmin:
Gerilim düşüşü ≈ akım × direnç
Bir hücrenin DC direnci 2mΩ ise ve akım 100A ise:
ΔV = 100A × 0,002Ω = 0,20V
Ancak gerçek paket direnci şunları da içerir:
Hücre sekmeleri
Baralar
Kaynaklı veya cıvatalı bağlantılar
Sigortalar ve kontaktörler
Kablolar ve konektörler
Paralel grup akım dağılımı
Direnç aynı zamanda sıcaklık, Şarj Durumu ve eskimeye bağlı olarak da değişir. Bu nedenle soğuk veya eskimiş bir hücre, oda sıcaklığında test edilen yeni bir hücreye göre daha fazla voltaj düşüşü yaşayabilir.
BMS, kısa süreli bir sarkma ile gerçekten tükenmiş bir hücre arasında ayrım yapmalıdır. Düşük gerilim korumasının normalde doğrulanmış bir algılama gecikmesi ve iyileşme histerezisini içermesinin nedeni budur.
Evrensel bir güvenli gecikme yoktur. Gerçek hücre, yük profili, minimum çalışma sıcaklığı ve en kötü durum paketi direnci kullanılarak doğrulanmalıdır.
Açık devre voltajı, şarj veya deşarj akımı durduktan ve hücrenin dinlenmesi için yeterli süreye sahip olduktan sonra ölçülen hücre voltajıdır.
Şarjdan hemen sonra voltaj tamamen rahatlamış değerinden yüksek kalabilir. Ağır bir deşarjın ardından, yük kaldırıldığında voltaj yeniden yükselebilir. Gerekli gevşeme süresi hücreye, sıcaklığa ve tahmin yönteminin gerektirdiği doğruluğa bağlıdır.
Bu nedenle belirli hücre için bir OCV-SoC tablosu oluşturulmalı veya sağlanmalıdır. Genel bir tablo her NMC formülasyonunu doğru şekilde temsil edemez.
Çalışma sırasında sağlam bir BMS normalde şunları birleştirir:
Coulomb sayımı
Hücre voltajı ölçümü
Sıcaklık telafisi
Uygun dinlenme süreleri sırasında OCV düzeltmesi
Kapasite ve Sağlık Durumu tahmini
Direnç veya model bazlı düzeltme
Coulomb sayımı faydalıdır ancak akım sensörü ofseti ve kapasite tahmin hataları zamanla birikir. SoC kaymasını önlemek için periyodik düzeltme gereklidir.
Aşağıdaki tabloda yapılandırma mantığı açıklanmaktadır. Kasıtlı olarak evrensel voltaj değerleri sağlamaz.
| BMS Parametresi | Önerilen Temel |
|---|---|
| Yüksek hücre uyarısı | Şarj cihazının veya kontrol cihazının akımı azaltmasına izin vermek için koruma açma noktasının altına ayarlayın |
| Hücre aşırı gerilim koruması | Hücrenin izin verilen maksimum voltajıyla ve tüm ölçüm ve şarj cihazı toleranslarıyla koordinasyon sağlayın |
| Aşırı gerilim serbest bırakma | Uygun histerezis ile açma eşiğinin altına ayarlayın |
| Düşük hücre uyarısı | Bağlantıyı kesmeden önce faydalı uyarı veya güç azalması sağlayacak kadar yükseğe ayarlayın |
| Hücre düşük gerilim koruması | Onaylanmış alt sınırın sürekli ihlalinden önce hücreyi koruyun |
| Düşük gerilim gecikmesi | Geçici voltaj düşüşüne ve uygulamanın tepe yük süresine karşı doğrulama |
| Düşük gerilim serbest bırakma | Güvenli kurtarma ve şarj davranışını tanımlayın |
| Başlangıç voltajının dengelenmesi | Hücrenin üst SOC voltajı davranışından ve şarj stratejisinden seçim yapın |
| Denge farkı | Ölçüm doğruluğu, hücre eşleştirme ve gerekli paket performansına dayalıdır |
| Şarj sıcaklığı sınırları | Hücre veri sayfasını ve doğrulanmış şarj akımı değer kaybı haritasını takip edin |
| Tahliye sıcaklığı sınırları | Hücre veri sayfasını ve sistem termal tasarımını takip edin |
Koruma konfigürasyonu ayrıca arıza günlüğünü, kurtarma koşullarını, şarj cihazı iletişimini, kontaktör davranışını ve bir arızanın otomatik mi yoksa manuel sıfırlama mı gerektireceğini tanımlamalıdır.
Seri bağlı bir akü grubunda, kullanılabilir en düşük kapasiteye sahip hücre veya paralel grup, tüm paketin enerjisini sınırlandırır.
Pasif dengeleme, dirençler aracılığıyla yüksek voltajlı hücrelerden az miktarda enerjinin alınmasını sağlar. Aktif dengeleme, enerjiyi hücreler veya gruplar arasında aktarır ve büyük paketlerde veya dengesizliğin yüksek olduğu sistemlerde faydalı olabilir.
Denge-akım seçimi hücre kapasitesine bağlı olmalıdır.
Örneğin 76Ah'lik bir hücrede %1'lik kapasite farkı şuna eşittir:
76Ah × %1 = 0,76Ah
100mA pasif dengeleme akımıyla ideal dengeleme süresi şöyle olacaktır:
0,76Ah ÷ 0,10A = 7,6 saat
Dengeleme yalnızca şarj döngüsünün bir bölümünde çalışabileceğinden ve sıcaklık, görev döngüsü veya BMS ölçüm planlamasıyla sınırlı olabileceğinden gerçek süre daha uzun olacaktır.
SOC aralığının üst kısmına yakın dengeleme NMC için genellikle faydalıdır çünkü voltaj farklarının yorumlanması daha kolay hale gelir. Ancak, hücrenin OCV eğrisi ve paketin şarj stratejisi gözden geçirilmeden evrensel bir '4,0V üzerinde dengelemeye başla' kuralı uygulanmamalıdır.
Montajdan önce iyi hücre eşleşmesi önemini koruyor. Küçük bir dengeleme devresi, yüksek kapasiteli bir kese hücre paketindeki büyük kapasiteyi veya direnç uyumsuzluğunu hızlı bir şekilde düzeltemez.
NMC şarj ve deşarj limitleri büyük ölçüde sıcaklığa bağlıdır.
Geleneksel bir grafit anot lityum iyon hücresinin düşük sıcaklıkta şarj edilmesi, özellikle yüksek şarj akımında lityum kaplama riskini artırabilir. Çoğu hücre 0°C'nin altında şarja izin vermezken bazıları yalnızca belirli bir düşük sıcaklık aralığında azaltılmış akıma izin verir.
BMS, hücre üreticisi tarafından sağlanan tam sıcaklık sınırlarını ve akım azaltma haritasını uygulamalıdır.
Sıcaklık sensörünün yerleşimi modül tasarımını yansıtmalıdır. Temsili hücre yüzeylerinde, sekmelerde, baralarda veya bilinen termal sıcak noktalarda sensörler gerekebilir. En iyi konum, öncelikli sorunun hücre çekirdeği sıcaklığı, sekme ısıtması, bağlantı direnci veya soğutma sistemi performansı olup olmadığına bağlıdır.
Termal tasarım aşağıdaki koşullar altında doğrulanmalıdır:
Maksimum sürekli şarj
Maksimum sürekli deşarj
Tepe akım çalışması
Düşük sıcaklıkta şarj
Yüksek sıcaklıkta çalışma
Soğutma sistemi arızası
Hücreden hücreye sıcaklık değişimi
Çok yüksek SOC'de süreyi azaltmak ve gereksiz derin deşarjdan kaçınmak genellikle NMC pil ömrünü artırabilir. Üst şarj voltajının düşürülmesi de bozulmayı azaltabilir ancak seçilen hücre için kapasite ve yaşam döngüsü dengesi ölçülmelidir.
Belirli bir voltaja şarj etmenin çevrim ömrünü her zaman ikiye veya üçe katlayacağını vaat etmek doğru değildir.
Pilin yaşlanması aşağıdakilerden de etkilenir:
Hücre sıcaklığı
Şarj ve deşarj oranı
Deşarj derinliği
Ortalama SOC
Depolama SOC'si
Maksimum voltajda geçirilen süre
Mekanik basınç
Hücre eşleştirme
Soğutma homojenliği
Her döngüde maksimum enerji gerektirmeyen uygulamalar için mühendislik ekibi daha dar bir SOC penceresini değerlendirebilir. Nihai ayar, döngü testine ve müşterinin garantisine ve çalışma süresi hedeflerine dayanmalıdır.
Kese hücreleri, doğru elektrik ayarlarından daha fazlasını gerektirir. Lamine muhafazaları, sert silindirik veya prizmatik metal kasalarla aynı yapısal desteği sağlamaz.
Tam bir modül tasarımında aşağıdakiler dikkate alınmalıdır:
Üretici tarafından belirlenen sıkıştırma veya kısıtlama
Yaşam boyunca hücre genişlemesi
Tırnakların ve kenarların etrafında yalıtım
Delinmeye ve aşınmaya karşı koruma
Bara esnekliği ve sekme gerilimi
Soğutma teması ve sıcaklık bütünlüğü
Üretim toleransları için ödenek
Anormal şişmenin tespiti
Şişme yaşlanma, yüksek sıcaklık, aşırı şarj veya diğer anormal koşullarla ilişkili olabilir. Elektriksel veya kimyasal olarak hasar görmüş bir hücreyi gizlemek için sıkıştırma kullanılmamalıdır.
Bir projede Farasis P76D veya başka bir geniş formatlı 76Ah NMC kese hücresi kullanılıyorsa mühendislik süreci, tam hücre revizyonu ve üretim partisi için üreticinin onayladığı mevcut veri sayfasıyla başlamalıdır.
En azından şunu onaylayın:
Nominal voltaj ve kapasite
Maksimum şarj voltajı
Önerilen ve mutlak deşarj limitleri
Standart ve maksimum şarj akımı
Sürekli ve darbeli deşarj akımı
DC iç direnci
Sıcaklık sınırları
Hücre boyutları ve şişme payı
Sıkıştırma gereksinimleri
Döngü ömrü test koşulları
Onaylanan spesifikasyonda 3,7V nominal voltaj, 4,20V maksimum şarj voltajı ve 2,75V deşarj sonu voltajı listeleniyorsa bu değerler paket hesaplamaları için kullanılabilir. BMS eşikleri daha sonra uygun marjlarla geliştirilmeli ve paket düzeyinde testlerle doğrulanmalıdır.
Genel NMC ayarları, bu doğrulama olmadan hiçbir zaman doğrudan üretim bellenimine kopyalanmamalıdır.
NMC kese hücreli pil takımını serbest bırakmadan önce aşağıdakileri doğrulayın:
Mevcut hücre veri sayfasını ve spesifikasyon revizyonunu onaylayın.
Kesin seri sayısından nominal, maksimum ve minimum paket voltajını hesaplayın.
İnverter, motor kontrol cihazı, şarj cihazı ve DC/DC dönüştürücüyle uyumluluğu doğrulayın.
Şarj cihazı voltajını, akımını ve sonlandırma koşullarını programlayın.
BMS uyarılarını, koruma eşiklerini, gecikmeleri, gecikmeyi ve kurtarma mantığını yapılandırın.
Koruma analizine BMS ve şarj cihazı ölçüm toleranslarını dahil edin.
Maksimum akımda, düşük SOC'de ve minimum çalışma sıcaklığında voltaj düşüşünü doğrulayın.
Sıcaklık sensörünün yerleşimini ve termal kesintileri doğrulayın.
Dengeleme akımının hücre kapasitesi ve beklenen uyumsuzluk için uygun olduğunu doğrulayın.
Sıcaklık ve yaşlanma koşullarına göre SoC tahminini kalibre edin.
Açık kablo, aşırı akım, kısa devre, aşırı gerilim ve düşük gerilim korumasını test edin.
Mekanik kısıtlamayı, yalıtımı, tırnak desteğini ve soğutmayı doğrulayın.
Hücre izlenebilirliğini ve paket düzeyinde test verilerini kaydedin.
Çoğu geleneksel NMC kese hücresi yaklaşık 3,6V veya 3,7V nominal değerdedir. Kesin değer, üreticinin test yöntemine ve hücre tasarımına bağlıdır.
Birçok standart NMC/grafit hücre, şarj hedefi olarak 4,20V kullanır. Bazı hücre tasarımları farklı bir değer kullandığından onaylı veri sayfasının kontrol edilmesi gerekir.
Hücreye bağlı olarak belirtilen deşarj sonu voltajı genellikle yaklaşık 2,5V ile 3,0V arasındadır. Güç kullanılabilirliğini, soğuk sıcaklık performansını veya hizmet ömrünü iyileştirmek için normal sistem kesmesi daha yüksek bir değere ayarlanabilir.
Hayır. Aşırı gerilim eşiği, seçilen hücrenin izin verilen maksimum gerilimi, şarj cihazı toleransı, BMS doğruluğu ve koruma yanıt süresi ile koordine edilmelidir.
Hücre ve paket direncinden akan akım, ani bir voltaj düşüşüne neden olur. Soğuk sıcaklık, düşük SOC, eskime ve bağlantı direnci bu sarkmayı artırabilir.
Aktif çalışma sırasında değil. Doğru SoC tahmini normalde Coulomb sayımı, voltaj, sıcaklık, hücre modelleri ve periyodik OCV düzeltmesini birleştirir.
Hayır. Şarj cihazı doğru CC/CV profilini ve şarj sonlandırmasını sağlamalıdır. BMS hücreleri izler ve anormal koşullara karşı bağımsız koruma sağlar.
NMC kese hücresi voltaj yönetimi, evrensel bir internet değerleri kümesiyle değil, seçilen hücrenin onaylı veri sayfasıyla başlamalıdır.
3,6V ila 3,7V nominal voltaj, 4,20V şarj voltajı ve 2,5V ila 3,0V deşarj sonu voltajı gibi değerler yararlı referans noktalarıdır ancak her NMC kese hücresi için doğru ayarları otomatik olarak tanımlamazlar.
Güvenilir bir pil paketi, hücre özelliklerini, şarj cihazı kontrolünü, BMS korumasını, sıcaklık yönetimini, voltaj düşüşü testini, hücre dengelemeyi ve kese hücresi mekanik desteğini koordine eder.
Misen, NMC kese hücreleri sağlar ve hücre seçimini, spesifikasyon incelemesini, BMS eşleştirmeyi ve özel pil modülü geliştirmeyi destekler. Hücre seçimi sürecine başlamak için gerekli paket voltajını, kapasitesini, sürekli ve tepe akımını, çalışma sıcaklığını ve mevcut kurulum boyutlarını bize gönderin.
Yüksek enerji yoğunluğu ve form faktörü esnekliği NMC kese hücresi, onu elektrikli araçlar ve yüksek drenajlı uygulamalar için birinci sınıf bir seçim haline getiriyor. Bu avantajlar, gerilim yönetiminde tavizsiz bir hassasiyet gerektirir. Gerilim spesifikasyonlarının yanlış yorumlanması atölyede ve sahada ciddi sonuçlara yol açar. Ağır yük altında voltaj düşüşünün göz ardı edilmesi, hatalı sistem kapanmalarına neden olur. Dinlenme voltajının yanlış anlaşılması hatalı kapasite okumalarına neden olur. Kesme eşiklerinin yanlış yapılandırılması, hücre bozulmasının hızlanmasına, mekanik şişmeye veya yıkıcı termal kaçaklara neden olur.
Hücre seçiminden güvenli paket montajına geçiş için mühendislik ekiplerinin nominal, tepe ve kesme gerilimlerini tam Akü Yönetim Sistemi (BMS) parametreleriyle hizalaması gerekir. Bu kılavuz, güvenilir dağıtım için gereken kritik voltaj eşiklerini, dinamik davranışları ve BMS yapılandırmalarını ayrıntılı olarak açıklamaktadır. Hassas koruma sınırlarını nasıl ayarlayacağınızı, dinamik yük davranışlarını doğru şekilde nasıl yorumlayacağınızı ve maksimum kapasite ile uzun vadeli güvenilirliği dengeleyen şarj profillerini nasıl yapılandıracağınızı öğreneceksiniz.
Sıkı Gerilim Sınırları: Standart NMC kimyası, katı 2,5V (mutlak minimum) ila 4,2V (mutlak maksimum) aralığında güvenli bir şekilde çalışır; bu sınırların aşılması geri dönüşü olmayan kimyasal bozulmaya neden olur.
Dinamik Yükle İlgili Hususlar: Hücre güvenliğini korurken istenmeyen açmaları önlemek için Geniş Açık Gaz Kelebeği (WOT) veya yüksek akım çekimi sırasındaki voltaj düşüşü, BMS düşük voltaj korumasına dahil edilmelidir.
Dinlenme ve Aktif Gerilim: Terminal gerilimi, şarjdan (yüzey şarjı) hemen sonra yapay olarak yüksek okunur ve gerçek Açık Devre Gerilimini (OCV) yansıtmak için bir yerleşme süresi gerektirir.
BMS Pazarlık Edilemez: Sabit Akım/Sabit Gerilim (CC/CV) profillerini ve hassas Aşırı Gerilim/Düşük Gerilim Korumasını (OVP/UVP) kullanan, düzgün şekilde yapılandırılmış bir BMS, tüm lityum kimyalarında yaşam döngüsü optimizasyonu ve güvenlik uyumluluğu için zorunludur.
Döngü Ömründe Ödün Vermeler: Maksimum şarj voltajını maksimum 4,2V yerine 4,05V–4,1V ile sınırlamak, bir NMC kese hücresinin döngü ömrünü katlanarak artırabilir ve uzun vadeli güvenilirlik için üst düzey kapasiteden ödün verebilir.
Nominal voltaj, standart bir deşarj döngüsü sırasındaki ortalama çalışma voltajını temsil eder. Standart NMC (Nikel Manganez Kobalt) kimyası için bu değer genellikle 3,6V ile 3,7V arasındadır. Bu rakamı, tamamen şarj edilmiş bir hücreyi orta hızda, genellikle 0,2C ila 0,5C arasında boşaltarak ve tüm deşarj eğrisi üzerindeki medyan voltajı hesaplayarak belirleriz. Bu ölçüm, tezgahtaki tüm enerji hesaplamaları için temel temel görevi görür.
Toplam paket enerjisini Watt-saat (Wh) cinsinden hesaplamak için nominal voltajı kullanırsınız. Nominal voltajın hücrenin Amper-saat (Ah) kapasitesiyle çarpılması toplam enerjiyi verir. Akü paketleri oluştururken, hücreleri seri (S) ve paralel (P) olarak bağlayarak bu nominal voltajı ölçeklendirirsiniz. Matematik, nihai sistem mimarisini ve bileşen seçimini belirler.
Bunun paket seviyesine nasıl ölçekleneceğine bakalım. 14S (seri halinde 14 hücre) konfigürasyonu, yaklaşık 50,4V (14 x 3,6V) nominal voltaj sağlar. Tamamen şarj edildiğinde bu paket 58,8V'a (14 x 4,2V) ulaşır. 16S konfigürasyonu, nominal voltajı 57,6V'a, maksimum şarj voltajı ise 67,2V'a iter. Yalnızca nominal değeri değil, tüm bu voltaj taramasını idare edecek motor kontrolörleri, invertörler ve ön şarj devreleri tasarlamalısınız. Kontaktörlerinizi yalnızca 50,4V nominal rakama göre boyutlandırırsanız, paket 58,8V'ta tamamen şarj olduğunda kontakların kaynakla kapanma riskiyle karşı karşıya kalırsınız.
Standart bir NMC hücresi için mutlak maksimum terminal voltajı 4,20V'dur. Üretim toleransları genellikle hücre başına ± 0,05V'luk katı bir sapmaya izin verir. Voltajın bu katı sınırın ötesine itilmesi, hücre mimarisi içinde anında ve geri dönüşü olmayan kimyasal bozulmayı tetikler. Yalnızca şarj cihazının ekranına güvenemezsiniz; İlk paket dengeleme aşamasında kalibre edilmiş bir multimetre kullanarak hücre tırnaklarındaki terminal voltajını doğrulamanız gerekir.
Yüzey yükü geçici bir dinlenme gerilimi olgusu yaratır. Şarj döngüsünü tamamladıktan hemen sonra terminal voltajı yapay olarak yüksek görünüyor. İç kimyanın dengeye ulaşması için genellikle birkaç saat süren bir yerleşme süresi gerekir. Ancak bu dinlenme aşamasından sonra bir multimetre gerçek Açık Devre Gerilimini (OCV) yansıtacaktır. BMS'nizi anında şarj sonrası voltaja göre kalibre etmek, hatalı Şarj Durumu (SoC) tahminlerine ve erken dengeleme tetiklemelerine yol açar.
Aşırı şarj ciddi uygulama riskleri taşır. 4,2V'un aşılması anotta lityum kaplamaya neden olur. Elektrolit oksitlenmeye başlar ve gaz üretir. Kese hücrelerinin sert bir silindirik muhafazası olmadığından, bu gaz oluşumu doğrudan mekanik şişmeye yol açar. Şişmiş hücreler komşu hücrelere baskı uygulayarak tüm modülün yapısal bütünlüğünü tehlikeye atar ve potansiyel olarak alüminyum laminat poşeti yırtar.
Mühendisler maksimum şarj limitleri konusunda ayrı bir değerlendirme boyutuyla karşı karşıyadır. Tam 4,2V'ye şarj etmek, nominal kapasitenin %100'ünü çeker ancak dahili kimyayı zorlar. Şarjı 4,0V veya 4,1V ile sınırlamak kapasitenin yaklaşık %80 ila %90'ını yakalar. Menzildeki bu hafif azalma, mekanik gerilimi büyük ölçüde azaltır ve paketin genel çevrim ömrünü uzatır. Sabit depolama uygulamaları için bu ödünleşim neredeyse her zaman yapılmaya değerdir.
Deşarj kesme gerilimi, çalışmanın mutlak alt sınırını işaret eder. Bu eşikte hücrenin tamamen tükendiği ve %0 Şarj Durumuna ulaştığı kabul edilir. NMC kimyası için üreticiler bu sınırı genellikle yük altında 2,5V ile 2,8V arasında tanımlar. Enerjinin bu noktanın altına çekilmesi, ihmal edilebilir düzeyde ek çalışma süresi sağlar ancak çok büyük kimyasal riskler doğurur.
Deşarj eğrisinde 3,2V civarında belirgin bir 'diz' bulunur. Bu noktanın altında voltaj uçurumdan düşer. 3,0V ile 2,5V arasında neredeyse hiç kullanılabilir enerji kalmamıştır. Hücreyi bu derin deşarj bölgesine itmek tehlikelidir ve verimsizdir.
2,5V'un altındaki derin deşarj bakırın çözünmesini başlatır. Anottaki bakır akım toplayıcı parçalanmaya ve elektrolit içinde çözünmeye başlar. Daha sonra hücreyi yeniden şarj ettiğinizde bu çözünmüş bakır iyonları çökelir. Ayırıcıyı delen metalik dendritler oluştururlar.
Bu dahili kısa devrelere neden olur. Derin deşarj nedeniyle hasar gören bir hücre, aniden arızalanmadan önce birkaç döngü boyunca normal şekilde çalışıyor gibi görünebilir. Kalıcı kapasite kaybı garanti edilir. Bunu önlemek için, sistem tasarımcılarının hem donanım hem de yazılım düzeyinde düşük voltajda sıkı kesintiler uygulaması ve hücreler bu kritik eşiğe ulaşmadan önce BMS'nin yükün bağlantısını fiziksel olarak kesmesi gerekir.
İç direnç (IR), yüksek akım deşarj olayları sırasında voltaj düşmesi olarak bilinen bir olaya neden olur. Bir elektrikli araç operatörü Geniş Açık Gaz Kelebeği (WOT) talep ettiğinde, motor akü grubundan büyük miktarda amper çeker. Ohm Yasasına göre hücrenin iç direncine çarpan bu yüksek akım, terminallerde ani bir voltaj düşüşüne neden olur.
Sağlam bir sistem tasarlamak için kabul edilebilir sarkmayı ölçmelisiniz. Pratik bir hesaplamaya bakalım. Bir hücrenin 2 miliohm (0,002 ohm) iç direnci varsa ve 100 amper çekerseniz, voltaj düşmesi V = I * R = 100 * 0,002 = 0,2V olur. Bir WOT olayı sırasında hücre başına 0,2V ila 0,4V'luk geçici bir düşüş tamamen tipiktir. Kesin büyüklük büyük ölçüde talep edilen spesifik C oranına ve hücrenin DC iç direncine (DCIR) bağlıdır. Daha kalın tırnaklara ve optimize edilmiş kimyaya sahip yüksek performanslı hücreler daha az sarkma gösterir.
Bu, BMS programlaması için karmaşık bir sorun çerçevesi oluşturur. Sistem, gerçekten tükenmiş bir hücre ile ağır yük altında geçici bir voltaj düşüşü arasında ayrım yapmalıdır. BMS sert, anlık bir voltaj kesmeye dayanıyorsa %30 SoC'deki bir WOT olayı terminal voltajını 2,8V'nin altına sürükleyebilir. Bu, sürüş sırasında erken ve tehlikeli bir sistem kapanmasını tetikler. Bu dinamik davranışı yönetmek için zaman gecikmeli koruma eşiklerini uygulamanız gerekir.
NMC kimyası belirgin, doğrusal olmayan bir deşarj eğrisi sergiler. Bu geniş, eğimli eğri, LiFePO4 pillerin son derece düz deşarj profiliyle keskin bir tezat oluşturuyor. NMC eğrisinin eğimli yapısı, yalnızca sıkı dinlenme koşulları altında olmak üzere, yalnızca gerilime dayalı olarak kalan kapasitenin tahmin edilmesini biraz kolaylaştırır.
Eğri, yaklaşık 3,9V ile 3,4V arasında uzun bir plato bölgesine sahiptir. Bu pencerede, hücre boşaldıkça voltaj yavaş ve istikrarlı bir şekilde düşer. Üst uçta (4,2V ila 3,9V) ve alt uçta (3,4V ila 2,8V), voltaj düşüşü dik ve hızlıdır. Bu doğrusal olmayan davranış, gerçek zamanlı kapasite takibini zorlaştırır.
| Yaklaşık Şarj Durumu (SoC) | Dinlenme Açık Devre Gerilimi (OCV) | Deşarj Eğrisi Faz |
|---|---|---|
| %100 | 4.20V | Dik Düşüş |
| %80 | 3.95V | Yaylaya Giriş |
| %50 | 3.70V | Orta Plato (Nominal) |
| %20 | 3.45V | Yayladan Çıkış |
| %0 | 2,80V - 3,00V | Dik Düşüş (Kesme) |
SoC tahmini için yalnızca voltaja güvenmek, aktif NMC hücreleri için yetersiz kalıyor. Gerilim yük altında düştüğünden ve dinlenme sırasında geri teptiğinden, basit bir gerilim arama tablosu çalışma sırasında şiddetli dalgalanmaları gösterecektir. BMS içerisinde coulomb sayımını kullanmalısınız. Coulomb sayımı, pakete giren ve çıkan akımı tam olarak ölçer ve bu verileri zaman içinde entegre ederek son derece doğru, istikrarlı bir SoC yüzdesi sağlar.
Analiz ediliyor Farasis P76D kese hücresi özellikleri, yüksek kapasiteli NMC teknolojisi için net bir referans noktası sağlar. Bu özel hücre, önemli miktarda 76Ah kapasite sunarak onu enerji yoğun modül tasarımları için ideal kılar. Gerilim parametreleri üst düzey NMC kimya standartlarıyla uyumludur.
Nominal voltaj 3,7V'de bulunuyor ve bu da deşarj sırasında sağlam bir plato bölgesini gösteriyor. Önerilen şarj limiti kesinlikle 4,2V ile sınırlandırılmıştır, standart deşarj kesme noktası ise 2,75V olarak ayarlanmıştır. Bu derecelendirmeler olağanüstü enerji yoğunluğu ölçümleri sağlayarak mühendislerin maksimum kilovatsaati kısıtlı fiziksel alanlara sığdırmasına olanak tanır. Bu hücrelerin üzerindeki geniş tırnaklar, bölgesel ısınmayı en aza indirirken yüksek sürekli deşarj akımlarını idare edecek şekilde özel olarak tasarlanmıştır.
Farasis P76D'nin termal özellikleri ve deşarj yetenekleri, EV aktarma organlarındaki ve zorlu enerji depolama uygulamalarındaki başarı kriterleriyle mükemmel uyum sağlar. Hücre başına yüksek kapasite, bir pakette gereken paralel bağlantı sayısını azaltır. Bu, bara mimarisini basitleştirir, gerekli lazer kaynak sayısını azaltır ve potansiyel arıza noktalarını ortadan kaldırır.
Ancak geniş formatlı kese hücrelerinin kullanılması belirli mekanik kısıtlamaları beraberinde getirir. Kese hücreleri normal şarj ve deşarj döngüleri sırasında doğal olarak genişler ve büzülür. Modül muhafazasının içine özel olarak tasarlanmış sıkıştırma plakaları ve köpük pedler uygulamanız gerekir. Uygun mekanik sıkıştırma bu normal genleşmeyi yönetir, iç katmanların katmanlara ayrılmasını önler ve elektrotlar ile ayırıcı arasındaki optimum teması korur. Yeterli sıkıştırma olmazsa, hücre yaşlandıkça iç direnç sürekli olarak artacaktır.
Tam BMS ayar noktalarının tanımlanması, NMC kimyası için kritik bir çözüm yaklaşımıdır. Varsayılan fabrika ayarlarına güvenemezsiniz; eşikleri belirli hücre veri sayfasına göre uyarlamanız gerekir. Doğru yapılandırma, hem uyarı düzeylerini hem de kesin bağlantı kesme düzeylerini kullanan katmanlı bir yaklaşım kullanır.
OVP Uyarı Eşiği: ~4,15V olarak ayarlayın. BMS bir uyarıyı tetikler ve dengelemeyi başlatabilir veya CAN veriyolu aracılığıyla şarj cihazından şarj akımının azaltılmasını talep edebilir.
OVP Bağlantı Kesme Eşiği: Kesinlikle 4,25V'a ayarlayın. BMS, yıkıcı aşırı şarjı önlemek için şarj akımını fiziksel olarak keserek kontaktörü açar.
UVP Uyarı Eşiği: ~3,0V olarak ayarlayın. Sistem kullanıcıyı düşük kapasite konusunda uyarır ve çekilen akımı sınırlamak için motor torkunu kısıtlayabilir.
UVP Bağlantı Kesme Eşiği: 2,7V ile 2,8V arasında ayarlayın. BMS, bakırın çözünmesini önlemek için boşaltma yolunu tamamen kapatır.
Bu UVP ayarları için gecikme zamanlayıcılarını yapılandırmanız gerekir. 2 ila 5 saniyelik tipik bir gecikme, WOT olayları sırasında geçici voltaj düşüşünün rahatsız edici bir bağlantı kesilmesini tetiklemesini önler. Ani hızlanma sırasında voltaj yalnızca 500 milisaniye boyunca 2,7V'un altına düşerse zamanlayıcı kapanmayı önler. Gerilim tam 3 saniye boyunca 2,7V'nin altında kalırsa BMS, gerçekten tükenmiş bir hücreyi algılar ve kontaktörü açar.
Hücre dengeleme, bir seri dizideki tüm hücrelerin aynı anda maksimum yüke ulaşmasını sağlar. Dengeleme olmadan, en düşük kapasiteye sahip hücre, tüm paketin kullanılabilir enerjisini belirler. Paket boyutuna ve uygulamaya göre aktif ve pasif dengeleme stratejileri arasında seçim yapmalısınız.
Pasif dengeleme, akımı bypass dirençleri üzerinden yönlendirerek en yüksek yüklü hücrelerdeki aşırı voltajı boşaltır ve enerjiyi ısı olarak dağıtır. İyi uyumlu, yüksek kaliteli NMC kese hücreleri için pasif dengeleme genellikle yeterlidir. Dengeleme akımı genellikle küçüktür, 50mA ile 200mA arasında değişir. 50mA'lik bir sızıntı direncinin ciddi şekilde dengesiz bir 76Ah hücreyi dengelemesinin günler alacağını unutmayın; bu nedenle, son paket montajından önce tezgahta ilk üst dengeleme kritik öneme sahiptir.
BMS, pasif dengelemeyi yalnızca şarj döngüsünün en üst noktasına yakın bir yerde, tipik olarak hücre başına 4,0V'un üzerinde başlatmalıdır. Deşarj eğrisinin düz kısmında (3,6V civarında) hücreleri dengelemeye çalışmak oldukça risklidir. Plato bölgesindeki voltaj farkları minimum düzeyde olduğundan BMS, iç dirençteki küçük değişiklikleri kapasite dengesizlikleri olarak yanlış yorumlayabilir ve bu da yanlış ve verimsiz dengeleme eylemlerine yol açabilir.
Gerilim eşikleri statik değildir; ortam ve iç hücre sıcaklıklarına göre dinamik olarak ayarlanmaları gerekir. Sağlam bir BMS, gerçek zamanlı termal verileri izlemek için doğrudan hücre tırnaklarına ve torba gövdelerine yerleştirilmiş birden fazla termistör kullanır. Baralara termistörlerin yerleştirilmesi, yüksek akımlı ısınmayı tespit etmek için en hızlı tepki süresini sağlar.
NMC hücrelerinin donma sıcaklığında (0°C) veya altında şarj edilmesi ciddi bir uygulama riski oluşturur. Düşük sıcaklıklarda, lityum iyonlarının grafit anoda eklenmesi büyük ölçüde yavaşlar. Donma sıcaklıklarında standart şarj akımlarını uygularsanız, lityum iyonları anoda yeterince hızlı nüfuz edemez. Yüzeyde birikerek kalıcı lityum kaplamaya neden olurlar.
Bunu önlemek için BMS'nin katı termal sınırlar uygulaması gerekir. 5°C'nin altında BMS, izin verilen şarj akımını ciddi şekilde azaltmalıdır. 0°C veya altında, BMS düşük oranlı deşarja izin verirken şarj akımını tamamen devre dışı bırakmalıdır. Yüksek sıcaklıktaki kesintiler de aynı derecede kritiktir; Hücre sıcaklıkları 60°C'yi aşarsa termal kaçmayı önlemek için şarj ve deşarj devre dışı bırakılmalıdır. Paketi optimum 20°C ila 35°C aralığında tutmak için aktif sıvı soğutma sistemleri BMS ile entegre edilmelidir.
Yüksek seviyeli NMC paketleri katı bir Sabit Akım / Sabit Gerilim (CC/CV) şarj profili gerektirir. Bu iki aşamalı süreç, maksimum voltaj eşiklerini aşmadan güvenli ve eksiksiz şarj sağlar. Şarj donanımınızı tam olarak bu sırayı takip edecek şekilde programlamanız gerekir.
Toplu Aşama (CC) sırasında şarj cihazı, pil takımına sabit, izin verilen maksimum akımı sağlar. Paket enerjiyi emdikçe voltaj sürekli olarak yükselir. Bu aşama, paketteki en yüksek hücre hedef emme voltajına (tipik olarak 4,2V) ulaşana kadar devam eder. CC aşaması toplam şarjın kabaca %80 ila %90'ını sağlar. Daha yüksek iç dirence sahip hücreler bu voltaj eşiğine daha erken ulaşacak ve şarj cihazını bir sonraki aşamaya erken geçirecektir.
Hedef voltaja ulaşıldığında şarj cihazı Emme Aşamasına (CV) geçer. Şarj cihazı voltajı 4,2V'da tamamen sabit tutar. Hücre tam doygunluğa ulaştığında, iç direnci geri itilir ve kabul edilen akımın doğal olarak azalmasına neden olur. Bu mevcut azalmaya göre şarjın sonlandırılması kritik öneme sahiptir. Akım önceden belirlenmiş bir eşiğe, genellikle 0,05°C'ye düştüğünde şarj döngüsü tamamen sona ermelidir. Hücreyi süresiz olarak 4,2V'ta tutmak, mikro aşırı şarja ve hızlı bozulmaya neden olur.
Hedef şarj voltajının ayarlanması, özel uygulama hedeflerinize dayalı bir karar çerçevesi gerektirir. Mutlak maksimum aralık ile toplam ömür boyu enerji çıkışı arasındaki dengeyi değerlendirmelisiniz.
| Hedef Şarj Gerilimi | Döngü Başına Kullanılabilir Kapasite | Tahmini Döngü Ömrü | Birincil Kullanım Durumu |
|---|---|---|---|
| 4.20V | %100 | 500 - 800 Döngü | Performans EV'leri, Dronlar |
| 4.10V | ~%90 | 1.200 - 1.500 Döngü | Banliyö EV'leri, Denizcilik |
| 4.05V | ~%80 | 2.000+ Döngü | Şebeke Depolama, Güneş Enerjisi Bankaları |
Bir NMC paketini 4,2V'ye şarj etmek maksimum anlık menzil sağlar ancak katot yapısını zorlayarak kullanım ömrünün kısalmasına neden olur. Hedef voltajı 4,05V'a düşürmek kapasitenin en üst %20'sini feda eder. Ancak kimyasal stresteki bu azalma, paketin toplam çevrim ömrünü kolayca iki veya üç katına çıkarabilir. Sabit depolama veya günlük maksimum aralığın kritik olmadığı uygulamalar için, şarj voltajının düşürülmesi, çok daha üstün bir toplam ömür boyu enerji çıkışı sağlar.
NMC kimyasının güvenli ve verimli dağıtımı, 2,5V–4,2V çalışma penceresine sıkı sıkıya bağlı kalınmasına bağlıdır. Gerçek sistem güvenilirliği, voltaj düşüşünü, sıcaklık dalgalanmalarını ve belirli çevrim ömrü hedeflerini aktif olarak hesaba katan dinamik bir BMS yapılandırmasını gerektirir. Donanım seçimi ve yazılım parametrelerinin mükemmel bir senkronizasyonla çalışması gerekir.
Akü sistemi tasarımınızı güvence altına almak için aşağıdaki uygulanabilir adımları izleyin:
Belirli modülleriniz için tam DC iç direncini ve maksimum sürekli C oranı sınırlarını çıkarmak için hücre üreticinizin veri sayfalarını inceleyin.
Maksimum kapasite için 4,2V veya daha uzun ömür için 4,05V arasında karar vererek kesin bir hedef şarj voltajı oluşturmak için uygulamanızın çevrim ömrü gereksinimlerini tanımlayın.
Yüksek akım hızlanma olayları sırasında istenmeyen açmaları önlemek için BMS'nizi düşük voltaj koruma eşiğinde 3 saniyelik bir gecikmeyle programlayın.
Şarj sonlandırmasının tam olarak 0,05C akım konikliğinde gerçekleştiğini doğrulamak için simüle edilmiş yük koşulları altında CC/CV şarj profilinizi prototipleyin.
Hücre seçimi ve sistem mimarisi konusunda uzmanlaşmış mühendislik desteği için, bizimle iletişime geçin . BMS parametrelerinizi üst düzey donanımlarla uyumlu hale getirmek için
C: Mutlak maksimum terminal voltajı hücre başına 4,20V'tur. Bu sınırın aşılması, lityum kaplama, elektrolit oksidasyonu, gaz üretimi ve kesenin mekanik şişmesi gibi geri dönüşü olmayan kimyasal hasara neden olur.
C: Güvenli alt sınır genellikle yük altında 2,5V ile 2,8V arasındadır. 2,5V'un altında deşarj, anottaki bakır akım toplayıcının çözülmesine neden olarak dahili kısa devrelere ve kalıcı kapasite kaybına yol açar.
C: WOT gibi ağır bir yük olayı sırasında, hücre başına 0,2V ile 0,4V arasında geçici bir voltaj düşüşü normaldir. Kesin düşüş, hücrenin iç direncine ve spesifik akım çekişine bağlıdır. BMS gecikmeleri bu sarkmanın kapanmayı tetiklemesini önlemelidir.
C: Bunun nedeni yüzey yüküdür. Şarj akımı durduktan sonra hücre içindeki kimyasal reaksiyonların dengeye ulaşması zaman alır. Gerilim birkaç saat içinde doğal olarak gerçek Açık Devre Gerilimine (OCV) düşecektir.
C: 4,2V'ye şarj etmek, katot yapısına maksimum baskı uygular. Pik şarjı 4,05V veya 4,1V ile sınırlayarak bu kimyasal ve mekanik stresi azaltırsınız. Bu, kullanılabilir kapasitenin küçük bir kısmını feda eder ancak pilin dayanabileceği toplam şarj döngüsü sayısını iki katına çıkarabilir.
